Βlάβη SLAP

Τι είναι η βλάβη τύπου SLAP και πώς αντιμετωπίζεται;

Ο όρος βλάβη SLAP χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του ’90 από τον S.J. Snyder και είναι μια ακροστιχίδα λέξεων (lesion of the Superior Labrum from Anterior to Posterior) που περιγράφει μια βλάβη στο άνω τμήμα του επιχειλίου χόνδρου του ώμου, ο οποίος αποκολλάται στο σημείο έκφυσης του τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου. Αφορά κυρίως ρίπτες, αθλητές βαρέων αθλημάτων, καθώς και αθλητές του volley, του handball, του πόλο και του τέννις που φορτίζουν διαρκώς τον ώμο σε ανύψωση, απαγωγή και έξω στροφή. Μπορεί να αφορά όμως και άλλους, αθλούμενους ή μη, που υπέστησαν τραυματισμό μετά από πτώση ή απότομη κίνηση απαγωγής και έξω στροφής. Είναι επίσης πιθανό να συνυπάρχει με χρόνια αστάθεια του ώμου, μετά από πολλαπλά εξαρθρήματα ή υπεξαρθρήματα. Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται με τη Μαγνητική Τομογραφία (MRI).

Η βλάβη τύπου SLAP προκαλεί αίσθημα αστάθειας και κυρίως έντονο πόνο σε κινήσεις ανύψωσης και στροφής του άκρου πάνω από το ύψος του ώμου. Η φυσικοθεραπεία και η βελτίωση της κινησιολογίας της άρθρωσης του ώμου καθώς και τροποποιήσεις στην τεχνική και την προπόνηση των αθλητών βελτιώνουν τη συμπτωματολογία σε αρκετές περιπτώσεις. Η μη βελτίωση με συντηρητικά μέσα, οι συχνές υποτροπές και η αδυναμία του ασθενούς (αθλούμενου ή μη) να επανέλθει στο επιθυμητό επίπεδο δραστηριότητας, καθιστά αναγκαία τη χειρουργική αντιμετώπιση της βλάβης SLAP. Η αρθροσκοπική καθήλωση του αποκολλημένου άνω τμήματος του επιχειλίου χόνδρου και της έκφυσης του τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου, είναι μία επέμβαση τεχνικά απαιτητική που όμως γίνεται με ελάχιστη παρεμβατικότητα (MIS) από χειρουργούς ειδικευμένους στην αρθροσκοπική χειρουργική αθλητικών κακώσεων. Η αρθροσκοπική αυτή επέμβαση έχει χαμηλή νοσηρότητα και επιτρέπει την έξοδο του ασθενούς από την κλινική την ίδια μέρα, ενώ και η μετεγχειρητική αποκατάσταση είναι σαφώς ταχύτερη.

Μετά την επέμβαση απαιτείται συγκεκριμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, κινησιοθεραπείας και μυϊκής ενδυνάμωσης. Η επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες και την εργασία επιτρέπεται μέσα σε λίγες εβδομάδες, ενώ η επιστροφή σε ήπιες αθλητικές δραστηριότητες είναι συνήθως εφικτή μετά τους 2-3 μήνες.