Αστάθεια Ώμου

Αστάθεια Ώμου – Τι είναι και πως αντιμετωπίζεται;

Εξάρθρημα – αστάθεια ώμου

Τι συμβαίνει στο εξάρθρημα και τι οδηγεί σε αστάθεια;

Κατά το εξάρθρημα του ώμου, ο ώμος «βγαίνει» από τη θέση του, συνήθως μετά από τραυματισμό και για την ανάταξή του, τις περισσότερες φορές, είναι απαραίτητη η ιατρική βοήθεια. Οι ιστοί γύρω από τον ώμο (τένοντες, σύνδεσμοι και αρθρικός θύλακος) «ξεκολλούν από τη θέση τους» κατά τον αρχικό τραυματισμό, κάτι που οδηγεί πολύ συχνά (ιδιαίτερα σε ασθενείς κάτω από την ηλικία των 30 ετών) σε νέα εξαρθρήματα ή συνεχές αίσθημα αστάθειας, ακόμη και με ελάχιστη βία κατά τη διάρκεια απλών καθημερινών δραστηριοτήτων. Αυτό ονομάζεται «αστάθεια ώμου» και κάνει τον ασθενή να αισθάνεται ιδιαίτερα ανασφαλής, με αποτέλεσμα να περιορίζει τις δραστηριότητές του.

Τι συνέπειες μπορεί να έχουν επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα;

Τα επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα ή επεισόδια αστάθειας προκαλούν περαιτέρω βλάβες στους τένοντες, τους συνδέσμους και τον αρθρικό θύλακο του ώμου, αλλά ενδεχομένως και στα οστά. Έτσι γίνεται όλο και πιο δύσκολη και ίσως και επικίνδυνη η ενασχόληση του ασθενούς με τον αθλητισμό αλλά και με επίπονη σωματική εργασία.

Αφορά μόνο τους αθλητές ή αθλούμενους;

Το εξάρθρημα και η αστάθεια του ώμου είναι αναλογικά συχνότερα στους αθλητές και τους αθλούμενους, αλλά προφανώς δεν αφορά μόνον αυτούς, αφού ο αρχικός και οι επόμενοι τραυματισμοί μπορεί να συμβούν μετά από ατύχημα, αλλά και κατά τη διάρκεια της εργασίας ή άλλων καθημερινών δραστηριοτήτων.

Πώς μπορούμε να τη διαγνώσουμε έγκαιρα και να προλάβουμε τις συνέπειες;

Η κλινική εξέταση από Ορθοπαιδικό, εξειδικευμένο στην αντιμετώπιση αθλητικών κακώσεων και κακώσεων του ώμου είναι ιδιαίτερα σημαντική και η έγκαιρη αναζήτηση της συμβουλής του είναι απαραίτητη. Ιδιαίτερα χρήσιμες πληροφορίες αναφορικά με την ακριβή έκταση και βαρύτητα της βλάβης δίνει και η Μαγνητική Τομογραφία.

Τι κάνουμε με τις επεμβάσεις;

Με τις επεμβάσεις, που γίνονται πλέον αρθροσκοπικά από ειδικευμένους σε αυτό Ορθοπαιδικούς Χειρουργούς, προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε όλους τους ιστούς (τένοντες, συνδέσμους και αρθρικό θύλακο) που έχουν «ξεκολλήσει από τη θέση τους» κατά τον αρχικό τραυματισμό και να τους επαναφέρουμε στην προ του τραυματισμού κατάσταση. Τα παραπάνω έχουν στόχο να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο νέων εξαρθρημάτων ή αστάθειας και να επιτρέψουν στον ασθενή να επανέλθει το ταχύτερο δυνατό πλήρως και με ασφάλεια στις αθλητικές του δραστηριότητες και στην εργασία του, όσο σωματικά απαιτητική και αν είναι αυτή.